داستان پارچه‌ها: چرا هر طرح نوبل یک نام دارد

در نوبل، پارچه فقط جنس کیف نیست؛ شخصیت آن است. برای همین به جای «طرح شماره‌ی ۳» برای هر پارچه یک نام انتخاب کرده‌ایم — نامی که حال و هوای نقش را بگوید. هر نام یک کالکشن است و از هر پارچه چند مدل دوخته می‌شود: کیف آرایشی، کراس‌بادی و گاهی کش مو.

ایکات: نقش‌هایی که لبه‌هایشان می‌لرزد

ایکات از قدیمی‌ترین روش‌های نقش‌اندازی روی پارچه است که در ایران و آسیای میانه سابقه‌ای طولانی دارد؛ نقش‌هایی با لبه‌های محو و لرزان که به پارچه حس دست‌ساز بودن می‌دهند. زر نقش نقش ایکات خردلی روی زمینه‌ی شیری است؛ گرم، مثل آفتاب عصر در حیاط.

ترنج: الهام از کاشی‌کاری

ترنج نقش مرکزی و قرینه‌ای است که در فرش‌ها، جلد کتاب‌های قدیمی و کاشی‌کاری‌های ایرانی دیده می‌شود. کاشی لاجورد با ترنج‌های رنگارنگش از کاشی‌کاری‌های قدیمی الهام گرفته و آوا با ترنج‌های فیروزه‌ای و سرخ، شادتر و پرانرژی‌تر است.

بته‌جقه: نقشی که همه می‌شناسیم

بته‌جقه — همان نقش قطره‌مانند با سر خمیده — از شناخته‌شده‌ترین نقش‌های ایرانی است و روی ترمه و پارچه‌های سنتی فراوان دیده می‌شود. در مه لاجوردی، بته‌جقه‌های بنفش و نارنجی روی زمینه‌ی طوسی روشن نشسته‌اند؛ سنتی، اما امروزی.

اسلیمی: پیچ و تاب گیاهی

اسلیمی نقش‌های پیچان و گیاهی است که در تذهیب و کاشی‌کاری ایرانی جایگاه ویژه‌ای دارد. گل شب سرخ اسلیمی‌های سرخ و صورتی روی زمینه‌ی سبز تیره است و آبنوس اسلیمی نسخه‌ی دیگری از همین نقش.

و طرح‌های آرام‌تر

همه‌ی پارچه‌ها پرنقش نیستند. باغ خفته برگ‌های سفید روی زمینه‌ی مشکی است و طرح‌های تک‌رنگی مثل سلین برای کسانی است که سادگی را ترجیح می‌دهند. همه‌ی طرح‌ها را در صفحه‌ی کالکشن‌ها ببینید؛ شاید پارچه‌ای پیدا کنید که داستانش مال شماست.